Thomas: "Hij bleef zo naar me staren dat hij in de struiken belandde! "

Thomas Schellens is 18 jaar. Thomas mist zijn onderarmen en -benen. Hij heeft siliconen kokers die fungeren als benen. Hierop kan hij staan, lopen en zelfs rennen. Onlangs deed Thomas mee aan het KRO programma Puberruil Xtra, mede mogelijk gemaakt door NSGK. Een week lang ruilde hij van leven met de 16-jarige Sage uit Nieuw-Zeeland.

 
Wat heb je zoals gedaan in Nieuw-Zeeland?Foto Thomas Schellens
Het was echt een life changing experience. Ik kwam terecht in een heel leuk gezin. Ze waren erg gastvrij en ik had het gevoel dat ze echt om me gaven. Ook als de filmcamera’s er niet waren, deden ze erg hun best. Ik heb veel gedaan, van mediteren tot paardrijden. Maar wat ik vooral leuk vond is dat ik deze activiteiten in Nederland nooit zelf zou hebben ondernomen, en dus ook nooit had ervaren.

Heb je een verschil gemerkt in hoe mensen daar omgaan met jouw handicap?
In Nederland leven gehandicapten veel meer in een eigen wereld. Ze gaan naar speciale scholen en verenigingen. In Nieuw-Zeeland is dat anders. Daar zijn gehandicapten volledig geïntegreerd in het dagelijkse leven. Ze gaan naar dezelfde scholen, sporten en werken samen. Daardoor worden gehandicapten daar veel meer geaccepteerd. Natuurlijk, ze kijken wel, maar niet met open mond zoals in Nederland. Ik weet nog dat ik als klein jongetje in de tuin zat en er iemand voorbij reed. Hij bleef zo naar me staren dat hij in de struiken belandde!

Doordat gehandicapten hier een apart leven leiden weten veel mensen zich geen houding te geven als ze een gehandicapte tegenkomen. Soms behandelen mensen me alsof ik een geestelijke beperking heb. Een keer werd ik omhelsd door een man die zei: “Hé grote vriend, ga je mee naar de McDonalds?” Nee, zeg ik dan, ik ben 18 en studeer stedenbouwkunde aan het HBO. Doe normaal, denk ik dan, kijk eerst hoe iemand reageert.

Wat heb je van de ruil opgestoken?

Ik ben gaan beseffen dat er meer is in het leven dan school en werken. Ik wil breder gaan kijken naar mijn toekomstmogelijkheden. In het vliegtuig zei iemand naast me: “Wat goed dat jij dit in je eentje doet. Je zou er een boek over moeten schrijven!” Dat heeft me aan het denken gezet. Ik Foto Thomaszou graag mensen willen inspireren. Dat ze denken: Wow, als hij zich redt met zijn handicap, kan ik mijn problemen ook overwinnen. Mensen zeggen wel eens: jij komt er wel, maar met een handicap is het lang niet altijd zo makkelijk. Ik weet nog dat ik eens solliciteerde bij de McDonalds. Ze leken geïnteresseerd. Totdat ik vertelde over mijn handicap. “Dat moet ik even overleggen, ik bel je nog”, zei degene met wie ik sprak. Daar heb ik dus nooit meer iets van gehoord.
 
Wat vind je ervan dat NSGK deze speciale uitzending mogelijk heeft gemaakt?
Super, want ik kon gratis naar Nieuw-Zeeland! No, I’m joking. Ik vind het een erg goed en belangrijk initiatief. ik hoop echt dat mensen door het programma anders, positiever naar mensen met een handicap zijn gaan kijken.
 

NSGK ondersteunde Puberruil Xtra om een positieve beeldvorming over kinderen en jongeren met een handicap te bevorderen en om te laten zien hoe zij, naar het voorbeeld van Nieuw-Zeeland, meer in de samenleving geïntegreerd zouden kunnen worden. De Tv-uitzending met Thomas is te zien op www.puberruil.kro.nl  

Fotografie: Susanne Reuling

naar boven

Visual


Volg ons op:
  • CBF
  • ANBI
  • Vrienden Loterij
Sitemap sluiten
-