Menu overslaan
Robin alleen met verjaardagstaart
Robin (11) is geboren met het syndroom van Pfeiffer. Hierdoor ziet ze er anders uit en heeft ze 24 uur per dag intensieve zorg nodig. Maar dat weerhoudt haar er niet van om elke dag met een lach te beginnen. Als ambassadeur van het Gehandicapte Kind is ze een inspiratie voor andere kinderen. Ze gaat naar speciaal onderwijs en is lid van een sportclub voor kinderen met een handicap. Toch sluipt het er vaak in. Het gevoel van eenzaamheid. Van er niet bij horen. Niet mee kunnen doen.

Mediamarkt

Een gewone zaterdagmiddag in een bomvolle Mediamarkt. Terwijl de ouders op zoek gaan naar mooie aanbiedingen, kijkt een groepje kinderen in een knus hoekje naar een Disneyfilm. Fleur, Robin’s moeder, is nog wel even bezig en Robin heeft zin in een film. Fleur installeert Robin tussen de andere kinderen. Eén van de jongetjes ziet Robin, gilt en rent weg. Ook de andere kinderen schuifelen ongemakkelijk weg.

Fleur: “Dit went niet. Als kinderen Robin niet kennen, schrikken ze van haar uiterlijk. Gelukkig is Robin een heel open kind, ze gaat overal op af. Ze is heel sociaal en gezellig. Eigenlijk wil ze niets liever dan meedoen met andere kinderen, vriendjes maken. Maar de reacties zijn niet altijd fijn. Wat zou helpen? Als kinderen zoals Robin naar een gewone school kunnen, in een gewone speeltuin in de buurt kunnen spelen, samen met kinderen die geen handicap hebben. Door samen dingen te doen, leer je elkaar te accepteren. Ook als je anders bent. En dan kunnen vriendschappen ontstaan.”

“Speciaal onderwijs, een speciale sportclub; het speciale moet eraf. Kinderen met een handicap zijn niet speciaal, ze hebben alleen wat aanpassingen nodig om mee te kunnen doen. Het liefst zo veel mogelijk samen met kinderen zonder handicap.”

Feesten en partijen

Met z’n allen naar het zwembad? Kan niet. Een indoor speelparadijs? Gaat niet. Een speurtocht door het bos? Te veel gedoe. Wanneer kinderen met een handicap worden uitgenodigd voor een partijtje, worden de drempels vaak pijnlijk zichtbaar. Niet mee kunnen doen, is misschien nog wel erger dan niet uitgenodigd worden. Fleur: “Het vraagt wat creativiteit, maar er zijn wel degelijk mogelijkheden om samen leuke dingen te doen. Ook wanneer je een handicap hebt.”

Robin: “Samen dingen doen is veel leuker dan alleen. Als ik anderen plezier hoor maken en ik niet mee kan doen, ben ik verdrietig. Dan voel ik me pas echt gehandicapt.

Laatst was ik met een vriendinnetje naar de bioscoop. Zo gaaf! Ik met het openbaar vervoer, en zij werd gebracht. We hadden voor de bios afgesproken. De verpleegkundige moest natuurlijk wel mee, maar ze ging mooi een paar rijen achter ons zitten. Het was net alsof we alleen met zijn tweeën op pad waren. Na de film gingen we nog smoothies drinken in de stad. Ik zou wel elke dag iets leuks met iemand willen doen!”

Een speeltuin verhaal

"Gaan jullie mee naar de schommel?" roept Laila. Laila woont tegenover Robin, net als Stefan. Ze spelen altijd met z'n drieën in de speeltuin voor de deur. Ze passen net met z’n drieën in de vogelnestschommel. Robin geniet als ze zoeft over de rubberen tegels. De zon schijnt en er is bijna geen wind. Misschien komt de ijscoman straks wel, hoopt Robin. Samen spelen ze alsof de schommel een bootje in de zee is. De zwarte rubberen tegels zijn het water. "Ik zie een haai, ik ga hem wegjagen!" roept Stefan. Hij springt van de schommel, rent er een paar keer omheen, en klautert daarna weer bij Robin en Laila. "Zo jullie hebben maar geluk met mij". Robin en Laila kijken elkaar aan en schieten in de lach. Robin hoopt altijd dat dit soort dagen nooit eindigen.

"Wat ben je aan het doen, lieverd?" vraagt mama. Robin had niet gemerkt dat ze was binnengekomen. "Ik ben speeltuintje aan het spelen, mam". Op haar tafel liggen drie playmobil poppetjes. "Dit zijn Stefan en Laila". Ze houdt de pop met het blauwe shirt en de pop met het groene jurkje omhoog. "En dit ben ik." En ze wijst naar het poppetje met een geel jurkje. We spelen in de schommel."

Vanuit huis hoort Robin de buurtkinderen spelen. Ze kent alle namen en weet precies wie bij welke stem hoort. De kinderen buiten hebben geen idee dat een eindje verderop een meisje met hen meespeelt. Binnenshuis, in haar fantasiewereld, met een beetje hulp van haar playmobil poppetjes.

Robin's grootste handicap

Eenzaamheid is Robin’s grootste handicap. Want bijna niets is eenzamer dan een feest zonder vriendjes. Of anderen plezier te zien maken, zonder mee te kunnen doen. De drempels om vriendjes te maken zijn voor Robin dubbel zo hoog. Ze is gezellig en sociaal genoeg, daar ligt het niet aan. Maar veel activiteiten zijn praktisch moeilijk of onmogelijk, omdat Robin de hele dag zorg nodig heeft. Ook moeten veel kinderen even wennen aan haar uiterlijk, voordat ze contact durven te maken.

Geen enkel kind zou alleen moeten spelen vanwege een handicap. De droom van Robin om samen dingen te doen is ook onze droom. Geen kind zonder vriendjes – dat is waar we ons dagelijks keihard voor inzetten. Per jaar bereiken we 30.000 kinderen en zorgen ervoor dat zij samen kunnen opgroeien met leeftijdsgenootjes. In de speeltuin, op school, op de sportclub. Zo zorgen we ervoor dat kinderen met en zonder handicap elkaar leren kennen. Dat ze samen kunnen spelen, sporten en leren – samen opgroeien. En vrienden maken.

Wil je weten wat het Gehandicapte Kind doet om te zorgen dat kinderen zoals Robin niet alleen hoeven te spelen? Meer informatie

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij