Menu overslaan
Anniek Brummel (21) is geboren met het TAR syndroom. Hierdoor heeft ze verkorte armen en is ze klein van stuk. Doodnormale dingen kunnen voor haar knap lastig zijn. Sinds kort werkt Anniek als stagiair bij NSGK. Wat vind ze van haar stageplek en hoe belangrijk is deze voor haar?
Anniek

"Deze stage betekent heel veel voor mij. Na mijn studie SPH kon ik geen baan vinden. Ik ben een aantal keren keihard afgewezen vanwege mijn handicap. De eerste keer dat ik werd uitgenodigd op gesprek bleek dat ze in mijn CV niet hadden gelezen dat ik een handicap heb. Na 10 minuten werd het gesprek afgebroken met de woorden ‘dit gaat niet werken, want de kinderen in onze instelling kunnen naar over jou gaan dromen’. Ik was ontzettend verdrietig."

"Hierna ben ik nog één keer uitgenodigd. Daar kon ik gaan met de woorden dat ik “de veiligheid van mijn collega’s niet zou kunnen waarborgen”. Ik kreeg niet eens de kans om uit te leggen wat ik wél kan. Ik weet dat ik goed ben in mijn vak en dat ik me drie keer zo hard inzet als iemand anders. Maar mensen schrikken en zien alleen mijn beperkingen, niet mijn kwaliteiten."

“Mijn ouders hebben me altijd als een normaal kind opgevoed. Ik voel me daardoor ook niet anders. Ik doe dingen misschien net even iets anders, maar juist daardoor ondervind ik over het algemeen weinig hinder van mijn handicap. Tsja, ik kan mijn eigen haar niet in een staart doen.. En omdat ik geen polsen heb, is het openmaken van een fles wel eens lastig. Door mijn lengte kan ik ook lang niet overal bij. Vroeger had ik een wielrenfiets met omgekeerd stuur. Nu heb ik een kinderfiets.”

“In mijn pubertijd heb ik het best moeilijk gehad. Ik was onzeker en ging ‘rare’ dingen doen om de aandacht van mijn armen af te leiden. Ik verfde mijn haar zwart, droeg felle kleding en nam ‘dreads’. De wens om ‘normaal’ te zijn was zo groot dat ik nadacht over een armverlenging. Dat zou uiteindelijk maar zo weinig extra centimeters opleveren, dat ik besloot het niet te doen. Dat is het moment geweest waarop ik mijn handicap heb leren accepteren.”

"Het fijne aan werken bij NSGK is dat ik merk dat mijn handicap hier geen ‘ding’ is. In tegenstelling tot andere werkgevers wordt hier gekeken naar wat ik wel kan, en als iets niet lukt dan wordt gekeken naar oplossingen. Dat is voor mij heel bijzonder."

"Ik vind het heel belangrijk dat NSGK jongeren met een handicap deze kans biedt. Veel van hen zitten thuis, omdat ze in hun zoektocht naar werk tussen wal en schip vallen. Dankzij deze stageplek doe ik werkervaring op, ik leer heel veel én kan laten zien wat ik kan. Dat is nu heel belangrijk voor mijn zelfvertrouwen, maar vergroot straks hopelijk ook mijn kans op het vinden van een baan."

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.