Menu overslaan
Izaak Langendorff is 26 jaar. Hij heeft cerebrale parese. Toen hij 3 maanden oud was kreeg hij een kinkhoestprik met een verkeerde dosering. Hij lag 6 weken in coma. Toen hij ontwaakte bleek dat hij blijvend hersenletsel had opgelopen. Izaak is hierdoor spastisch en heeft moeite met praten.

"Op mijn 10e verhuisde ik naar Nieuwegein en ben ik in een medisch kindertehuis gaan wonen. Mijn ouders zijn gescheiden en mijn moeder kon in haar eentje de zorg voor mij niet op zich nemen. Ik heb daar tot mijn 17e gewoond. In het begin was het wennen, maar we hebben het langzaam opgebouwd. Eerst ging ik er alleen in de vakanties naartoe. Daarna steeds vaker, totdat ik alleen nog in de weekeinden bij mijn moeder was. Nu woon ik alweer 3 jaar in Utrecht in een woonvorm voor mensen met een lichamelijke beperking. Hier heb ik mijn eigen kamer en kan ik zelfstandig wonen."

Izaak

Hoe bevalt het wonen in een woonvorm?

"Ik heb het hier erg naar mijn zin. Er is 24-uurs begeleiding en de medewerkers zijn heel behulpzaam. ’s Ochtends word ik uit bed geholpen. Daarna helpen ze me met douchen, aankleden en ontbijten. ‘s Middags komt er altijd iemand langs voor een persoonlijk half uurtje. Dan drinken we wat of gaan we de post rondbrengen. En ‘s avonds helpen ze me weer in bed. Dat is altijd om 21.30. Als ik later naar bed wil moet ik wachten op de nachtdienst."

Hoe ziet een normale week er voor jou uit?

"Ik ga 2 dagen in de week naar dagbesteding. Daar krijg ik yogales of een creatieve workshop. Daarnaast werk ik 1 dag in de week bij een copyshop. Daar verwerk ik mailings en help ik met vouwen, nieten en inpakken. Ik zit ook in een computerclubje waar ik leer werken met grafische programma’s. Ik hoop dat ik in de toekomst meer uitdagende dingen kan doen, zoals boekjes en flyers ontwerpen..
In mijn vrije tijd zit ik vaak achter de computer. Ik heb een eigen website opgericht www.handicapenzo.nl. Ik heb niet veel vrienden, maar ik chat graag. Zo kom ik aan mijn sociale contacten."

Hoe sta jij in het leven?

"Zo positief mogelijk. Ik vind dat je moet proberen om van elke dag iets leuks te maken. Ik zie mezelf niet als zielig, maar als een normaal persoon. Toch blijft het moeilijk als je mensen naar je ziet staren, omdat ze je zielig vinden. Ik heb zelfs een keer meegemaakt dat een voorbijganger mij geld bood voor een ijsje. Daarom vind ik het heerlijk om met de auto van mijn moeder te reizen. Deze heeft geblindeerde ramen. Zo kan ík eens naar hún kijken, in plaats van andersom."

Als je één wens zou mogen doen, wat zou deze dan zijn?

"Een relatie. Ik wil gewoon graag een leuke vriendin. Dat is mijn allergrootste wens."

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.