Menu overslaan

In 2012 richtte sociaal pedagoog Virgil Tevreden (27) de stichting Jongeren Die het Kunnen (JDK) op. Hij werkte in het speciaal onderwijs in Amsterdam ZO en signaleerde dat veel jongeren dreigden te ontsporen. Virgil: ‘Op school ging het nog wel, maar na schooltijd hingen die jongeren maar wat rond. Voor je het weet, halen ze dan kattenkwaad uit. Ik zag dat ze op sportclubs helemaal geen aansluiting vonden. Instructeurs snapten niet hoe ze moesten omgaan met onze leerlingen en met de andere jongeren liep het ook niet lekker. Op een dag ben ik met ze meegegaan naar de sportclub om het contact een beetje te begeleiden. Toen ging het ineens wel goed! Zo ontstond het idee JDK op te richten.’

 

‘Ik kan het toch niet’

Met steun van NSGK begeleidt JDK jongeren met een lichte verstandelijke beperking of gedragsproblemen op reguliere sportclubs. Volgens Virgil biedt deze constructie alleen maar voordelen. ‘Sport is bij uitstek een middel om sociale vaardigheden aan te leren. Voetbal staat voor saamhorigheid, kickboxen voor weerbaarheid en van fitness krijg je een positief zelfbeeld. Bovendien moeten de jongeren zich op de sportclubs gewoon aan de regels houden; ze leren omgaan met gezag. Handig voor later, maar het werkt nu ook al. We zien dat jongeren hogere cijfers halen en het schoolverzuim daalt. Maar het belangrijkste is dat de jongeren weer zelfvertrouwen krijgen. Ze lopen er al hun hele leven tegenaan dat ze iets niet kunnen. Zo komen ze hier ook binnen: ‘Ik kan het toch niet’. Na een poosje zien ze dat het wél lukt en dat het nog leuk is ook. Ze sporten gewoon mee en maken vrienden.’

 

Goed leven

Virgil Tevreden is om meer dan een reden blij dat de aanpak van JDK vruchten afwerpt. ‘Vroeger heb ik het ook niet zo gemakkelijk gehad. Omdat er in die jaren mensen waren die mij hielpen, heb ik nu een goed leven. Nu is het mijn beurt om anderen te helpen.’

 

Nog een paar mooie resultaten van JDK in de eerste twee jaar:

  • De uitval is laag. Van de 24 jongeren die destijds begonnen, zijn er nog 20 over. 
  • Deelnemers doen mee aan twee tot drie activiteiten per week. De opkomst is hoog. Iedereen is vrijwel altijd aanwezig.  
  • Als een deelnemer dreigt uit te vallen of er een incident plaatsvindt, schakelt JDK het thuisfront in. Het contact met de ouders was bij deze jongeren erg afstandelijk maar is door huisbezoeken en persoonlijk contact versterkt.
  • Het aantal incidenten zoals woedeaanvallen is bij JDK én thuis drastisch afgenomen. Dat geldt ook voor het spijbelen van school. 
  • Jongeren toonden in eerste instanties geen respect voor de tweede begeleider. Door een consequente aanpak en gezamenlijke activiteiten hebben ze hem uiteindelijk toch geaccepteerd. Nu gaat het goed. Dit laatste toont aan dat een specifieke vorm van begeleiding bij deze groep succesvol is. 
  • Aanvankelijk was de begeleiding van de eerste groep intensief; veel jongeren vertoonden rivaliserend gedrag. Na een jaar was het gelukt om er een geheel van te maken. Bij de start van de tweede groep trad de eerste (inmiddels ervaren) groep op als mentor. Hierdoor werd veel sneller resultaat geboekt. 
  • Jongeren laten uit zichzelf meer respectvol gedrag zien. Ze stellen zich voor, bieden excuses aan als dat nodig is en beschermen elkaar.
  • Vier deelnemers zijn inmiddels al doorgestroomd naar reguliere sportactiviteiten, één jongere is doorgestroomd naar stage en vier jongeren hebben een certificaat behaald.
Jongeren die het kunnen

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.