Menu overslaan

‘Mijn film, mijn verhaal’ laat kinderen spreken

In ons land leven 12.000 kinderen met een motorische beperking. Zij communiceren vaak met veel moeite met hun ouders, leraren en vriendjes. Omdat iets vertellen zoveel inspanning kost, beperken sommige kinderen zich daarom tot wat ze het allerbelangrijkste vinden om te vertellen, en dat is dan niet veel. Dat heeft grote invloed op hun relatie met dierbaren en hun ontwikkeling. Gelukkig heeft initiatiefneemster Mascha Legel (44 jaar) een manier bedacht om kinderen die zich niet verstaanbaar kunnen maken, tóch te laten communiceren. Dat doen ze met film. In het project ‘Mijn Film, Mijn Verhaal’ leren kinderen filmen, bewerken en monteren. 

 

Beter communiceren betekent vreugde

Mascha Legel legt uit waarom dit zo belangrijk is. ‘Ieder kind wil zijn interesses delen en vertellen wat hij beleeft. Als dat niet mogelijk is, raken zij al snel in een isolement. In 2014 heb ik op 5 scholen in het speciaal onderwijs 55 kinderen geleerd hun verhaal te filmen. Van deze kinderen kunnen er 15 niet spreken, de anderen hebben moeite zich te uiten. De niet-sprekers geef ik naast de klassikale lessen individuele begeleiding. Dankzij ‘Mijn Film, Mijn Verhaal’ leren zij beter communiceren. Dit tot grote vreugde van henzelf, hun ouders en omgeving. Het project heeft behalve de dagelijkse activiteiten als doel een lesmethode te ontwikkelen. Docenten en logopedisten kunnen hier in de toekomst zelf mee aan de slag. Op die manier zullen nog veel meer kinderen participeren.’

 

Ouders leren hun kind beter kennen

Mitchell (19 jaar) kan nauwelijks praten. Toen hij een rondleiding op het schip S.S. Rotterdam kreeg, maakte hij een film van zijn belevenissen. De moeder van Mitchell vertelt: ‘Dit is een fantastisch project. Ik wilde dat het er eerder was geweest. Dan hadden we vroeger ook al de dagen van Mitchell kunnen nabespreken aan de hand van zijn films. Samen naar de film kijken en daarover praten, maakt dat we hem beter leren kennen. Hij kan vertellen wat hij denkt en zo laten zien wat hij belangrijk vindt!’ 

 

Kunnen vertellen wat je wilt delen

Jelle (21 jaar) heeft al wat meer ervaring opgedaan met het filmen van zijn belevenissen. Daarom assisteert hij andere kinderen. ‘Vorig jaar heb ik mijn reis naar Nieuw Zeeland gefilmd. Ik had heel veel filmmateriaal! Toen ik weer terug was in Nederland heb ik de film gemonteerd en aan iedereen laten zien. Mijn tante kreeg tranen in haar ogen. Ze vond het zo mooi om te zien wat ik had gefilmd. Dat gaf mij veel voldoening. Op deze manier kan ik nu ook vertellen wat ik mooi en interessant vind!’ 

 

Deelnemen aan een groepsgesprek

Dewi (14 jaar) gaat naar school, haar juf vertelt: ‘Tijdens een groepsgesprek kan Dewi met moeite iets vertellen. Door samen naar haar film te kijken en te luisteren naar wat ze erbij vertelt, neemt ze voor 100% deel aan het gesprek.’

 

Mijn film, mijn verhaal.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.