Menu overslaan

Herkenning, ontroering en ja: soms ook verontwaardiging en felle discussies. Onze 65-verhalencampagne maakte het afgelopen jaar héél veel los op Facebook. In vergelijking met soortgelijke Facebook-campagnes was de respons zelfs enorm, volgens kenners. Zoveel likes, zoveel mensen die onze verhalen deelden, zoveel reacties… Bedankt allemaal voor jullie hartverwarmende betrokkenheid! In dit 66ste bonusverhaal kijken we terug op de campagne – en eindigen we met een leuk nieuwtje!

Wat doe je als je jarig bent? Juist ja, dan trakteer je! Vorig jaar bestond NSGK 65 jaar. Om dit te vieren, trakteerden we iedereen die maar ‘langskwam’ op 65 bijzondere verhalen uit ons heden en verleden. Een à twee keer per week postten we een video of een interview op onze Facebookpagina. Wie het allemaal nog eens rustig wilde terugzien, kon terecht op onze website: www.nsgk.nl/65verhalen. Daar stond (en staat) een overzicht van alle gepubliceerde verhalen. We wisten dat onze ‘traktatie’ in de smaak zou vallen (anders hadden we ‘m natuurlijk niet gekozen) - maar dat de verhalen zo’n succes zouden worden, hadden wij ook niet verwacht. Met onze campagne bereikten we ruim 2,4 miljoen mensen! Van hen namen maar liefst 600.000 bezoekers de moeite om onze video’s rustig te bekijken en de interviews te lezen. Opvallend was dat heel veel mensen vervolgens het verhaal deelden, liketen of een reactie plaatsen.

Hoeveel kan een mens hebben. Tranen in mijn ogen bij het lezen van dit mooie artikel

Carpe Diem

Vooral op het interview met weerpresentator Dennis Wilt kwam ongelooflijk veel respons. Nadat zijn gehandicapte zoon was overleden, kreeg zijn dochter leukemie en bleek dat zijn tweede zoon ADHD heeft. Lezers deelden het verhaal van Dennis talloze malen op Facebook en reageerden massaal. ‘Hoeveel kan een mens hebben. Tranen in mijn ogen bij het lezen van dit mooie artikel. Ik kijk ineens met heel andere ogen naar het weerbericht.’
Ook de video van Bor Verkroost riep heftige reacties op. Bor is geboren met de extreem pijnlijke huidziekte en heeft niet lang meer te leven. Maar van doodgaan, is het tot nu toe niet gekomen. Fysiek gaat het verschrikkelijke slecht met Bor, maar hij vindt het leven nog zo mooi en er is zoveel dat hij nog wil doen. De video die wij in het verhaal over Bor plaatsten, maakte veel los. ‘Met gebogen hoofd ben ik terug tot de orde geroepen. Diep respect.’ En: ‘Wat jij al zo lang moet doormaken, is bijna onverdraaglijk. Ik heb ongelooflijk veel bewondering voor de manier waarop jij met je ziekte omgaat. Ik ken je niet, maar toch weer wel. Op afstand leef ik met je mee en wanneer de tijd daar is – so be it. Carpe Diem, lieve Bor.’

Pittige discussie

Met onze 65 verhalen oogstten we niet alleen respect en medeleven. Soms ontstonden ook felle discussies op Facebook. Bij het eerste verhaal was het al meteen raak. Daarin vertelden we over het NSGK-project ‘Samen naar school’. Met dit project willen we bereiken dat kinderen met en zonder handicap zoveel mogelijk samen opgroeien en dus ook naar dezelfde school gaan. Daar was niet iedereen het mee eens! ‘Ik snap niet waarom deze kinderen naar een gewone school moeten. Ze worden tóch niet geaccepteerd. En er ligt al zoveel druk op het onderwijs, met al die grote klassen. Als er dan ook nog eens extra aandacht en tijd aan deze kinderen besteed wordt, gaat dat ten koste van de andere kinderen. Dat kan toch niet te bedoeling zijn? Dit is puur bezuinigingen op het speciaal onderwijs!!!’ Daarop reageerde even later weer een andere lezer met haar eigen - tegengestelde - ervaring. ’Ik zie dat kinderen na een poosje integreren in normale klassen en dan enorm veel van elkaar leren. Het is zo leuk en zo goed om te zien hoe kinderen gewoon met elkaar omgaan!’ Prima zo’n pittige discussie, vinden we bij NSGK. Zonder wrijving geen glans! 

Jeetje, wat is dit herkenbaar. Ik krijg tranen in mijn ogen. Had ik maar eerder geweten dat er zo'n centrum is, dan ging het nu misschien wat beter met onze zoon.

Emotioneel interview

Hoewel… de reacties op verhaal 5 gingen ons inziens soms wel wat ver. In dit interview vertelde een moeder openhartig over haar drankgebruik tijdens haar zwangerschap. Haar zoon is hierdoor geboren met het Foetaal Alcohol Syndroom (FAS). Sommigen vonden het ‘knap’ of ‘dapper’ dat deze moeder haar verhaal wilde vertellen om mensen te waarschuwen. Anderen lieten geen spaan van haar heel. ‘Ik heb hier geen goed woord voor over. Hoe kun je zoiets doen, ik vind het zwak.’ Hoe anders waren de reacties op het verhaal van Mahboob Roshandel. In een emotioneel interview vertelt hij over de zoektocht naar een geschikte school voor zijn zoon Sam, die autisme heeft. Na veel omzwervingen heeft Sam nu eindelijk zijn plek gevonden op het Raeger Autismecentrum, dat in 2011 met steun van NSGK werd opgericht. Aan de reacties te zien, heeft het betoog van Mahboob veel lezers geraakt. ‘Jeetje, wat is dit herkenbaar. Ik krijg tranen in mijn ogen. Had ik maar eerder geweten dat er zo’n centrum is, dan ging het nu misschien wat beter met onze zoon.’

Méér van het goede!

Zo’n reactie toont aan dat het niet alleen leuk is om verhalen te delen. Het is óók zinvol. Een filmpje over een bijzonder project, een interview met ouders, een portret van een vriendschap tussen kinderen met en zonder handicap – al deze verhalen dragen bij aan de bekendheid van onze projecten en de bijzondere mensen die ze dragen. Daarom hebben we goed nieuws. We laten het niet bij 65 verhalen! Ook nu ons jubileumjaar voorbij is, zullen we op onze Facebookpagina en website geregeld bijzondere verhalen plaatsen waarin onze missie tot uiting komt: Beter samen.

Kirsten en Merijn bijten het spits af. Kristen speelde de hoofdrol in de hartverwarmende video in Verhaal 23. En met Merijns carrière zit het wel goed sinds hij de hoofdrol vertolkte in onze video over toegankelijkheid in Verhaal 44. Wat betekent Beter Samen voor deze twee sterren in de dop?

 

 

Beter samen.

Lees ook:

  • Verhaal 36

    Liefdesverklaring aan Brigitte

    Nog maar een paar jaar geleden stuurde journalist en schrijver Guido Bindels (59) een NSGK-collectante die aan de deur kwam onverrichter zake weg. Een organisatie voor gehandicapte kinderen steunen? Nee, dankjewel. Zijn dochter Brigitte mocht dan ernstig gehandicapt zijn, dáár wilde hij liever niets mee te maken hebben. Nu schenkt hij een deel van de opbrengst van zijn nieuwste boek “Brigitte” aan NSGK.

  • Verhaal 24

    Thuiskomen bij Lotje&co

    14 jaar geleden werd Karen moeder van de gehandicapte Tess. Lekker lezen hoe anderen het prille ouderschap ervaren, was er voor Karen niet bij. Totdat Lotje&co verscheen.

  • Verhaal 5

    Geen Druppel

    Een paar wijntjes, dat kan toch best als je zwanger bent? Eh, nee. Wie zich verdiept in de verhalen over Foetaal Alcohol Syndroom (FAS), drinkt geen druppel meer tijdens de zwangerschap.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.