Menu overslaan

Als ouder wil je graag het beste voor je kind. Dat geldt misschien nog wel extra voor ouders van een kind met een handicap – en gek genoeg gaat het juist daarom soms mis. Liefdevolle zorg kan ook verstikkend zijn en een kind belemmeren om zijn vleugels uit te slaan. Daar weet Kees-Jan van der Klooster alles van. In zijn clinics leert hij kinderen in een rolstoel dat ze vaak veel meer kunnen dan ze zelf denken. Daarbij moeten ook hun ouders soms flink de grenzen verleggen. ‘We weten nu dat we onze dochter niet helpen door haar voortdurend tegen alles te beschermen’.

Vanaf het moment dat Kees-Jan in 2001 in een rolstoel terechtkwam, had hij eigenlijk maar een doel: eruit halen wat erin zit. ‘Eigenwijs als ik ben, geloofde ik dat er meer mogelijk was dan mijn behandelaars zeiden.’ Met een groot doorzettingsvermogen verlegde Kees-Jan steeds verder zijn grenzen. Intussen is hij tweevoudig paralympiër zitskiën en Famous Friend van NSGK. Zijn levenslust en zelfvertrouwen gunt hij anderen ook. Hij is ervan overtuigd dat kinderen veel meer met hun rolstoel kunnen dan ze weten. Voor de basisontwikkeling van kinderen is het volgens Kees-Jan bovendien van belang dat ze zo vroeg mogelijk vertrouwd raken met hun rolstoel. Daarom organiseert hij samen met de BOSK en NSGK rolstoelvaardigheidscursussen.

Ervaren wat je wel kunt, is een positievere ervaring dan kniezen over wat je niet kunt.

De rolstoel als speelmaatje

Sophie was 12 jaar toen ze zo’n training volgde: ‘Kees-Jan leerde me allerlei trucjes. Ik kan nu van alles doen met mijn rolstoel, dat vind ik erg handig. Ook stunten! Kinderen vinden mijn rolstoel stoer!’ Haar moeder Marjan voegt hieraan toe: ‘Sophie is geboren met Spina Bifida. Door de training heeft ze veel meer zelfvertrouwen gekregen. Ze ziet haar rolstoel nu meer als speelmaatje en doet de dagelijkse dingen tegenwoordig zelf. Kees-Jan liet haar zien dat ze veel meer kan dan ze denkt. Dat was ook voor ons een goede les. We helpen ons kind niet door haar steeds tegen alles te beschermen en haar met alles te helpen.’ Kees-Jan vult aan: ‘Over leven met een handicap bestaan veel misverstanden. Nog steeds denken mensen vaak dat je met een handicap wel niet meer zoveel zelf zult kunnen en dat je overal hulp bij nodig hebt. Hoe goed bedoeld ook: dit medelijden helpt niet bij een betere integratie en participatie van mensen met een beperking in onze samenleving. Te veel hulp ondermijnt het zelfvertrouwen en het gevoel voor eigenwaarde. Ervaren wat je wel kunt, is een positievere ervaring dan kniezen over wat je niet kunt.’

Gehandicapt tirannetje

Dat is ook de ervaring van Jenny Mott met haar zoon Bruce. ‘Bruce was 10 jaar toen hij voor het eerst naar een grensverleggend sportkamp ging. Daar viel voor mij het kwartje: mijn zoon moest ooit volwassen worden en op deze manier ging dat niet lukken. Ik was bezig een gehandicapt tirannetje te kweken. Na een stevig gesprek met Kees-Jan zijn we een andere weg ingeslagen met Bruce. We proberen hem nu op te voeden tot een waardevol en zelfstandig lid van de maatschappij. Hij volgt gewoon regulier onderwijs, gaat zelfstandig naar school met zijn handbike, zit op rolstoelbasketbal en zwemt graag. Het gaat goed met hem!’ Kees-Jan: ‘De kunst is om in je leven te genieten van de dingen die je wél kunt. Ik probeer kinderen met een beperking de weg te wijzen naar een actiever leven. Op deze manier hoop ik de bereiken dat het op een mooie dag vanzelfsprekend is dat mensen met een beperking gewoon deelnemen aan de maatschappij. Net als ieder ander.’

 

Meer informatie over de activiteiten van Kees-Jan: www.kjprojects.com

Interview: Annet Reusink

Beter samen.

Lees ook:

  • Verhaal 32

    Beleef en bewonder...BOR

    Bor zit in de laatste weken – misschien maanden – van zijn leven. Vorig jaar zette hij zijn euthanasieverklaring online. 'Nog een jaar', kondigde hij aan, 'dan stop ik met ademen'. Maar van doodgaan is het tot nu toe niet gekomen.

  • Verhaal 13

    Tooske Ragas: ‘Mijn broer is anders. So what?’

    BN’er Tooske Ragas groeide op met twee oudere broers. Een van hen, Jan-Pieter, heeft het syndroom van Down.

  • Verhaal 4

    Downistie

    Goed idee of absoluut ‘not done’? Zelden leverde een soap zoveel discussie op als Downistie.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.