Menu overslaan

Sander Smale is sinds zijn geboorte blind. Op 21 augustus 2010 kwam een van zijn grootste dromen uit. Hij won de Cappies Award en werd kinderambassadeur van NSGK. Die dag mocht hij een duet zingen met zijn idool Thomas Berge. In de jaren die volgden kwam zijn andere grote droom ook uit. Hij heeft tegenwoordig een eigen radiostation! Je zou zeggen: het leven kan niet meer stuk voor Sander. Maar zo simpel is het helaas niet. ‘Als ik weer eens op zaterdagavond alleen thuiszit dan baal ik daar behoorlijk van. Ik zou graag meer contact willen met de maatschappij.’

Interview met Sander (11) in 2010


Hoe was het om de Cappies te winnen?

‘Het was de belangrijkste dag van mijn leven. Ik mocht een duet zingen samen met mijn grote idool Thomas Berge. Toen ik de dag erna mijn school binnenkwam begonnen alle leraren en leerlingen tegelijkertijd te juichen. Ik voelde me een echte beroemdheid!’

En wat gebeurde er daarna?

‘Ik werd opeens gevraagd voor interviews op radio en TV. Ook mocht ik voor NSGK allemaal leuke dingen doen. Ik ben bijvoorbeeld aanvoerder geworden van de Speeltuinbende. Dat is een testteam van kinderen met en zonder handicap die kijken of speeltuinen in Nederland wel toegankelijk zijn. En ik heb nog vaak opgetreden.’

Wat hoop je te bereiken als kinderambassadeur?

‘Het is mijn grootste wens om musea in Nederland toegankelijker te maken voor kinderen met een visuele beperking. Ik ga nu eigenlijk nooit naar musea. Omdat veel dingen achter glas staan kan ik niets voelen. Dat vind ik jammer en dat wil ik graag veranderen. Daarnaast hoop ik een voorbeeld te kunnen zijn voor kinderen met een handicap door te laten zien dat Kinderen met een handicap heel veel kunnen. Kijk maar naar mij!’

Sander Smale

Wat vond je het allerleukste om te doen?

‘Het leukste tot nu toe vond ik mijn bezoek aan radio 509. Dat is een radio speciaal voor blinden. Ik mocht voor NSGK een cheque uitreiken en tegelijkertijd een kijkje nemen in de studio. Radio maken is een grote droom van mij en ik zou later heel graag DJ willen worden. Ik vond het dan ook geweldig om zelf eens in een uitzending te zitten. Laatst sprak ik een DJ die zo onder de indruk van mij was dat hij zei: "Als ik mijn 1000ste uitzending heb gehad, dan mag jij het van mij overnemen." Dus een baantje hoef ik al niet meer te zoeken!’

Vind je het jammer dat er in augustus een nieuwe kinderambassadeur komt?

'Wel een beetje, maar aan de andere kant is het ook belangrijk dat er ieder jaar een andere handicap aan bod komt. Zo kunnen mensen zien welke soorten handicaps er zijn en hoe kinderen daar mee om gaan. Zo hoorde ik laatst over een jongen die vanwege zijn handicap altijd op bed moet liggen, maar wel radio DJ is geworden. Dat is toch fantastisch! Zo kan iedereen op zijn eigen manier en met zijn eigen talenten laten zien wat hij/zij allemaal kan.’


Interview met Sander (15) in 2015

Sander! Nog altijd fan van Thomas Berge?

‘Nou… dat is wel een beetje over. Mijn smaak is veranderd. Als het moet, luister ik heus nog wel naar Nederlandstalig, maar ik kan echt genieten van muziek uit de jaren 80 en 90. Top 40 vind ik trouwens ook oké of muziek uit de jaren 60. Ik heb een hele brede smaak. Dat hoor je ook terug op mijn radiostation.’

Je rádiostation?!

‘Ja. Ik heb tegenwoordig een eigen radiostation. Op mijn eigen kamer heb ik een kleine studio gemaakt. Iedere zaterdagavond zend ik uit. Veel programma’s op de radio hebben een bepaald motto. Het komt erop neer dat je eigenlijk overal dezelfde muziek hoort. Daar wil ik vanaf. Mijn motto is juist dat ik álles draai. Oude en nieuwe muziek. Bekende en onbekende nummers.’

Kunnen luisteraars ook verzoekjes doen?

‘Zeker wel. Via twitter is het gemakkelijkste. Mijn adres is @nleverything..

Heb je veel luisteraars?

‘Tussen de 15 en de 30 mensen per avond. Voor een internetstation is dat redelijk veel.’ 

Hoe ziet je leven er verder uit tegenwoordig?

‘Het gaat wel. Ik volg een VMBO-TL opleiding op Bartiméus in Zeist. Dat is een speciale school voor blinde en slechtziende kinderen.’

Vrienden?

‘Ja hoor. Ik heb veel contact met jongeren van mijn school en via de computer heb ik ook veel vrienden. Als ze de mogelijkheid hebben, brengen mijn ouders mij naar mijn vrienden toe zodat ik ze ook echt kan spreken.’

Maar…?

‘Ik vind het heel jammer dat mijn vrienden door het hele land wonen en niet in de buurt. Als ik weer eens op zaterdagavond alleen thuiszit dan baal ik daar behoorlijk van. Ik zou graag meer contact willen met de maatschappij. Het zou fijn zijn als er meer activiteiten worden georganiseerd voor kinderen met en zonder beperking. Dan kunnen we dingen met elkaar delen. Ik heb nu helemaal geen ziende vrienden.’

Is het dan niet beter om naar gewone, reguliere school te gaan?

‘Dat zou ik graag willen, maar ik denk dat het moeilijk wordt. De klassen zijn groter. Ik hoor ook weleens van kinderen met een handicap dat ze op een gewone basisschool aan alle kanten geholpen zijn. Soms gaat het goed, maar ik ken ook wel kinderen die nu toch af en toe het gevoel hebben dat ze op een eilandje staan. Dat heb ik in Zeist niet. Daar zijn we lotgenoten onder elkaar.’ 

Hoe zou jij het vinden als reguliere scholen zo aangepast worden dat kinderen met een handicap er ook naartoe kunnen?

‘Dat zou kunnen, maar dan moet de school er wel echt voor openstaan en ondersteuning krijgen van Bartiméus. Helaas heb ik in mijn eigen dorp ondervonden dat dit moeilijk was’.

Sander Smale

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.