Menu overslaan

Hoe maak je van je huis een thuis? Jongeren met een handicap die zelfstandig wonen,  vinden het vaak lastig om contact te maken met hun buurtbewoners. Het NSGK-project “We Zijn Er” helpt ze om een netwerk op te bouwen in hun eigen buurt. ‘Hedi is voor buurtbewoners niet meer de jongere met Down. Nee, ze is het meisje dat zo prachtig kan zingen’

In 2014 ging in de Utrechtse wijk Leidsche Rijn de pilot van “We Zijn Er!” van start. Kwartiermaker Evi van der Niet was destijds ronduit enthousiast: ‘We werken met de Keyring methode. Volgens dit Britse model krijgt een samenleving vorm door samenwerking. In Leidsche Rijn hebben we de jongeren de rol van verhalenverzamelaar gegeven. Samen gaan we de wijk in om mooie, verdrietige, hoopgevende en sterke verhalen te verzamelen. Dat werkt als een tierelier. Alleen al het feit dat die jongeren een microfoon in hun hand hebben, geeft ze zoveel empowerment. Je ziét ze gewoon groeien. Door het project gaan ze anders naar hun omgeving kijken. De buurt is niet langer een blokje huizen; er wonen mensen die ze kénnen. Andersom werkt het net zo. Hedi is voor buurtbewoners niet meer de jongere met Down. Nee, ze is het meisje dat zo prachtig kan zingen. Van het een komt het ander. Binnenkort krijgt Hedi tijdens het wijkfestival haar eigen karaokecaravan! Zo verzinnen we voortdurend ijsbrekertjes om buurtbewoners met elkaar te verbinden.’

Ik vind het heel leuk om mensen in mijn buurt te ontmoeten. Ze zeggen me nu gewoon gedag.

Smoothiegirls

Na de pilot in Leidsche Rijn breidde “We zijn er” zich als een mooie, kleurrijke olievlek uit over het land. Op allerlei plaatsen gingen  jongeren met een handicap aan de slag in hun eigen wijk. De afgelopen maanden was “We zijn er” vooral actief in de Amsterdamse wijk IJburg. Evi: ‘Begin juni vond het Rode Loper Festival plaats in IJburg. De jongeren van “We zijn er” zaten in de eventcrew van het festival; voor en achter de schermen hadden ze allerlei taken.’ Tijdens het Rode Loper Festival waren ook “De Smoothiegirls” van de partij: Judith en Sara. Beide dames wonen al een poosje zelfstandig in de woongroep Navarea op IJburg. Waar nodig krijgen ze ondersteuning. Onderling hadden ze het heel gezellig, maar met de wijk was weinig contact. Tot verdriet van Judith en Sara; zij wilden heel graag iets voor IJburg betekenen. ‘We ontdekten dat Judith en Sara voor hun huisgenoten altijd heerlijke, supergezonde smoothies maakten’, vertelt Evi. ‘Onder de naam “De Smoothiegirls besloten we dit talent in te zetten in de wijk. Dat werd een groot succes. Voor Judith kwam hierdoor zelfs haar grote droom uit. In augustus gaat ze werken bij Bagels en Beans op IJburg.’ Judith vertelt enthousiast: ‘Ik vind het heel leuk om mensen in mijn eigen buurt te ontmoeten. Tegenwoordig word ik zelfs herkend op straat! De mensen zeggen me nu gewoon gedag.’ 

Uiteraard draagt NSGK-directeur Ingrid Tuinenburg alle projecten van NSGK een warm hart toe. Maar sommige projecten hebben in haar hart wel een heel speciaal plaatsje. “We zijn er” is zo’n project. “Het project “We zijn er - de wondere wereld van de wijk!” is een eigentijdse parel. Jongeren met een handicap die zelfstandig wonen, hebben vaak weinig contact met buurtbewoners. “We zijn er” helpt ze om een netwerk op te bouwen in de wijk. Eigenlijk is het zo simpel. Stel, je buurman en jij hebben allebei groene vingers. Waarom zou je dan niet af en toe samen een tuintje omspitten? Op basis van gedeelde interesses koppelt “We zijn er” jongeren met een beperking aan hun buurtbewoners. Zodra het treintje rijdt, gaan de verbinders er tussenuit. Daarmee speelt dit project uitstekend in op ontwikkelingen in de samenleving. Verbinding en zelfredzaamheid zijn tegenwoordig toverwoorden. Dat komt mooi uit. Daar is NSGK al jaren voorstander van!” 

Foto’s: Laura Bouwmeester en David Adams. Tekst: Annet Reusink  

bedankd voor alles au b blijf ons famil

Lees ook:

  • Verhaal 36

    Liefdesverklaring aan Brigitte

    Nog maar een paar jaar geleden stuurde journalist en schrijver Guido Bindels (59) een NSGK-collectante die aan de deur kwam onverrichter zake weg. Een organisatie voor gehandicapte kinderen steunen? Nee, dankjewel. Zijn dochter Brigitte mocht dan ernstig gehandicapt zijn, dáár wilde hij liever niets mee te maken hebben. Nu schenkt hij een deel van de opbrengst van zijn nieuwste boek “Brigitte” aan NSGK.

  • Verhaal 32

    Beleef en bewonder...BOR

    Bor zit in de laatste weken – misschien maanden – van zijn leven. Vorig jaar zette hij zijn euthanasieverklaring online. 'Nog een jaar', kondigde hij aan, 'dan stop ik met ademen'. Maar van doodgaan is het tot nu toe niet gekomen.

  • Verhaal 13

    Tooske Ragas: ‘Mijn broer is anders. So what?’

    BN’er Tooske Ragas groeide op met twee oudere broers. Een van hen, Jan-Pieter, heeft het syndroom van Down.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.