Menu overslaan

Stap voor stap een leuker leven

Marius is 21 jaar. Hij studeert wiskunde in Leiden en woont in een studentenhuis. De afgelopen jaren probeerde hij van alles om zijn draai te vinden, maar zijn leven kwam niet goed van de grond. Tot zijn eigen, grote frustratie verloor hij zichzelf steeds vaker in games en gamefora. Omdat Marius autisme heeft, komt hij in aanmerking voor een NSGK Jongerencoach. ‘Mijn coach stimuleert me om andere dingen te ondernemen. Of ik trots ben dat ik nu meer zelf doe? Ja, ik denk het wel.’

Jong zijn betekent experimenteren, fouten maken, succes hebben en zo op zoek gaan naar wat het leven waardevol maakt. Voor jongeren met een beperking is dit vaak niet zo vanzelfsprekend. Het gevoel ‘anders’ te zijn, dromen die te diep weggestopt zitten, overbeschermende ouders - maar al te vaak missen deze jongeren hierdoor kansen. Het project NSGK Jongerencoach helpt ze meer uit het leven te halen. Samen met een coach leren jongeren met een beperking stapsgewijs hun grenzen te verkennen en verleggen. Marius heeft sinds begin dit jaar zo’n coach.

Marius, was het jouw eigen idee om een coach is en arm te nemen?

‘Nee. Mijn moeder kwam met het idee’.

Hoe zag je leven er afgelopen jaren uit?

‘Vier jaar geleden ben ik begonnen met mijn studie. Ik vond het moeilijk om mijn leven in te vullen; ik speelde zo nu en dan games en zat ook veel op websites over games. Mijn moeder wist daar niets van, maar volgens mij was zij ook niet zo tevreden over mijn vrijetijdsbesteding. Toch probeerde ik wel degelijk om mijn leven te veranderen. Ik ging op een studievereniging. Dat was het eerste jaar leuk, maar daarna werd het minder. In het tweede jaar werd ik lid van een spelletjesvereniging en een gezelligheidsvereniging. Met die gezelligheidsvereniging ben ik weer gestopt. Dat was saai. Verder heb ik ook geprobeerd om lid te worden van een studentenkoor. Ik werd niet toegelaten. Dit, in combinatie met het feit dat ik zakte voor een rijtest, leidde ertoe dat ik een grote dip kreeg.’

Waarover was je met name ontevreden?

‘Ik schaamde me vooral heel erg dat ik zoveel op die websites zat. Natuurlijk heb ik geprobeerd om ermee op te houden, maar dat werkte alleen maar averechts. Ik kwam steeds meer in een sleur terecht van studeren, op gamefora kijken en negatief over mezelf denken. Die sleur was zo hardnekkig. Het lukte me niet om het op mijn eentje te doorbreken en mijn leven op een andere manier in te vullen.’

Het lukte me niet om de sleur in mijn eentje te doorbreken en mijn leven op een andere manier in te vullen.

Baalde je daarvan of dacht je: laat maar zitten…

‘Ik baalde zeker! Maar tegelijkertijd dacht ik soms ook: laat maar zitten. En daar ging ik dan nog erger van balen.’

Begin dit jaar kreeg je dus een jongerencoach. Hoe vond je dat? 

‘Wel leuk.’

Hoe ziet jullie contact eruit?

‘We zien elkaar eens in de twee weken. Soms ga ik naar haar huis, soms komt ze bij mij en we spreken ook weleens af in een restaurant.’

Wat doen jullie tijdens deze afspraken?

‘Dingen bedenken om mijn leven aangenamer te maken en zaken bespreken. Daardoor ben ik op zoek gegaan naar nieuwe hobby’s en naar vrijwilligerswerk . Ik heb me ook aangemeld als studentenassistent.’

Jullie hebben ook een soort netwerkbijeenkomst georganiseerd. Hiervoor werden mensen uit jouw omgeving uitgenodigd, zoals je halfzus en een meisje van de spelletjesvereniging. Wat was het doel van die bijeenkomst?

‘Inspiratie opdoen, positiever over mezelf denken en leren hoe ik gebruik kan maken van mijn netwerk. Het was leuk; de sfeer was heel positief.’

Hoe is je situatie op dit moment?

‘Hoewel ik nog steeds last heb van een negatief zelfbeeld, woon ik nu wel in een studentenhuis. Hiervoor woonde ik bij mijn ouders en in een begeleid wonen project. Naast mijn studie, zit ik op een kanovereniging, ik volg klimcursus, doe een cursus in een pop- en jazzkoor en ik werk als studentenassistent.  Dat gaat heel goed.  Ik heb deze zomer ook een groepsreis gemaakt naar Scandinavië. Als mijn uren niet fatsoenlijk zijn ingepland, heb ik helaas nog wel steeds de neiging om terug te vallen op internetfora.’

Ik hoorde dat je ook vrijwilligerswerk doet. Wat doe je?

‘Momenteel even niks. Maar in de zomer heb ik geklust en daarvoor speelde ik spelletjes met een jongen die zware autisme heeft.’

Had je al deze dingen ook gedaan als je geen jongerencoach had gehad?

‘Die vakantie hoogstwaarschijnlijk wel en misschien was ik zelf ook wel naar een kanovereniging gegaan. Maar die klimcursus, dat vrijwilligerswerk en mijn werk als studentenassistent ben ik gaan doen dankzij mijn jongerencoach. Ze stimuleert me om andere dingen te doen. ’ 

Ben je trots op jezelf dat je nu dit soort dingen wél doet? 

‘Ik denk van wel.’

Waarschijnlijk zullen veel jongeren met autisme je verhaal herkennen. Ze willen wel een ander soort leven, maar ze weten niet zo goed hoe ze het moeten aanpakken. Wat zou jij tegen hen willen zeggen?

‘Denk niet te negatief over jezelf. Probeer niet teveel te willen en heb er vertrouwen in dat het goedkomt.’

Je hebt al verteld wat een jongerencoach voor je kan doen. Ook belangrijk: wat moeten jongeren niet verwachten van een jongerencoach? 

‘Dat alles ineens goed gaat als je een jongerencoach hebt. Veranderingen doorvoeren moet je uiteindelijk zelf doen. Dat is JOUW taak.’ 

 

Vijf vragen aan projectleider Gigi Dingler over de NSGK Jongerencoach

Wie komt in aanmerking voor een coach?

‘Jongeren met een beperking van (ongeveer) tussen de 12 en 25 jaar oud. Dit kan een lichamelijke, psychische of verstandelijk beperking zijn. Het gaat om jongeren die iets anders willen in hun leven. Ze hoeven nog niet te weten wat, maar ze moeten wel dingen willen veranderen. Het soort vragen verschilt. Iemand van 12 komt met andere dingen dan iemand van 25. Sommigen willen aan de slag met de invulling van hun vrije tijd of ze willen hun sociale netwerk vergroten. Anderen willen graag op zichzelf wonen, zoeken werk of ze vinden het fijn om begeleid te worden bij de overgang van school naar werk.’

Kan iemand in hun omgeving daar dan niet bij helpen?

‘Jongeren met een beperking zijn vaak nogal beschermd door hun ouders, school of hulpverleners. Daardoor is hun wereld een stuk kleiner dan die van hun leeftijdsgenoten zonder handicap. Hulp vragen vinden zowel de jongeren als hun ouders vaak moeilijk. NSGK Jongerencoaches helpen om de wereld van deze jongeren te vergroten en hun netwerk te betrekken bij hun toekomstplannen. Dat doen we bijvoorbeeld door netwerkbijeenkomsten te organiseren. Het voordeel is dat je als jongerencoach niet belast bent met kennis over het -vaak gecompliceerde - verleden van een kind. Daardoor kun je met een frisse blik kijken naar de jongere zelf. ’

Wat doet een jongerencoach?

‘Samen met de jongere zoek je als coach het antwoord op de volgende vragen. Wie ben je? Wat wil je? Wie ken je? En wat doe je? Op basis van iemands wensen en mogelijkheden maken we een plan en helpen we om dat stapsgewijs uit te voeren. Daarbij betrekken we dus het netwerk van de jongere. Voor de duidelijkheid: een jongerencoach is geen maatje om samen leuke dingen mee te doen. Daar hebben jongeren hun vrienden voor. En als die er onvoldoende zijn, dan gaat de coach helpen om ze te zoeken en te maken. Een coach is ook geen hulpverlener. We gaan niet aan de slag met problemen, maar met oplossingen. Die bedenken wij niet; we helpen de jongeren om zelf een oplossing te bedenken.’

Hoe lang duurt een coachingstraject gemiddeld?

‘Maximaal een jaar, maar regelmatig ook korter. De jongere bepaalt dat het genoeg is. Anderzijds vinden we het ook belangrijk om de duur te maximaliseren, zodat de jongere niet teveel afhankelijk wordt van de coaching. Ons uiteindelijke doel is namelijk dat jongeren het zelf met hun netwerk oppakken.’

Wat kost een jongerencoach?

‘Voor maximaal een jaar ondersteuning betaal je 100 euro. Jongeren hoeven deze bijdrage niet te betalen als ze iets doen voor iemand in hun omgeving. Marius heeft bijvoorbeeld spelletjes gedaan met een jongere met autisme. Zo bedenken jongeren samen met hun coach welke klus goed bij hen past. Uiteraard willen we liever dat dat ze vrijwilligerswerk gaan doen, dan dat ze betalen. Daar begint het grenzen verleggen namelijk al.’

Tekst: Annet Reusink 

Wil je meer weten of het project NSGK Jongerencoach of overweeg je (voor iemand) een coach aan te vragen? Hier vind je meer informatie.
Je kunt ook contact opnemen met Gigi Dingler, projectleider van NSGK Jongerencoach: contact@gigindingler.nl of bel 06 421 56 446. 
Beter Samen.

Lees ook:

  • Verhaal 36

    Liefdesverklaring aan Brigitte

    Nog maar een paar jaar geleden stuurde journalist en schrijver Guido Bindels (59) een NSGK-collectante die aan de deur kwam onverrichter zake weg. Een organisatie voor gehandicapte kinderen steunen? Nee, dankjewel. Zijn dochter Brigitte mocht dan ernstig gehandicapt zijn, dáár wilde hij liever niets mee te maken hebben. Nu schenkt hij een deel van de opbrengst van zijn nieuwste boek “Brigitte” aan NSGK.

  • Verhaal 25

    DJ Luke

    'Ik ben geboren zonder onderarmen en - benen. Boeien!' Met die instelling won de toen 11-jarige Luke in 2012 de Cappies Award, een talentenjacht voor kinderen met een beperking.

  • Verhaal 34

    Heeft u iets over voor...?

    Ja, ze komen liefst rond etenstijd. En nee, dat vinden de mensen niet altijd leuk. Maar onze collectanten gaan tóch langs de deuren – omdat ze vinden dat NSGK alle steun verdient. Lotje&co zette vier enthousiaste collectanten met hun kinderen in de spotlights.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.