Menu overslaan

Al zolang NSGK bestaat, organiseren mensen hartverwarmende acties om geld voor ons op te halen. Onze ‘boekenwurm’ Britt Nijenhuis (nu 13 jaar) uit Eindhoven is daar een prachtig voorbeeld van. In 2011 las ze 70 boeken in 8 weken. Voor NSGK - en een beetje voor haar zusje Maud. 

Britt, hoe kwam je destijds op het idee van een sponsoractie?

‘Het was zomervakantie. Ik verveelde me, dus ik dacht: ik ga lekker lezen. Het glazen huis was net in Eindhoven geweest. Ik wilde ook graag iets doen voor een goed doel.’

Hoe heb je dat goede doel uitgekozen?

‘Mijn moeder zei dat ik op het internet moest zoeken. Zo kwam ik via gehandicapte kinderen uit bij NSGK. Dat vond ik een doel dat goed bij mij past.’

Hoezo?

‘Mijn zusje Maud is gehandicapt. Ze denkt en beweegt iets langzamer dan andere kinderen. Aan haar zie ik hoe belangrijk het is dat gehandicapte kinderen gewoon de dingen kunnen doen die ze leuk vinden.’

Kun je daar een voorbeeld van noemen?

‘Ja, Maud zit bijvoorbeeld op een sportvereniging. Daar sporten ze ook in kleinere groepjes, dus zij kan gewoon meedoen. In grote groepen zou het misschien ook wel gaan, maar wel minder goed, denk ik. Nu vindt ze het echt superleuk.

Terug naar je actie. Hoeveel boeken heb je in de zomer van 2011 gelezen?

‘In 8 weken heb ik 70 boeken gelezen.’

Dat is niet waar…

‘Echt! Bijna twee per dag. Ik lees best snel. Zodra ik me even verveelde, pakte ik een boek. J.K. Rowling en Carry Slee zijn mijn lievelingsschrijvers.’

Hoe heb je de sponsoractie georganiseerd?

‘Mensen konden mijn actie sponsoren met een vast bedrag of met een bijdrage voor ieder gelezen boek. Uiteindelijk heb ik 151 euro opgehaald.’

Hoe gaat zoiets dan verder? Heb je dat geld overgemaakt?

‘Nee, er kwam speciaal iemand van NSGK om het geld in ontvangst te nemen. Ik kreeg twee boeken en een opschrijfboekje cadeau. En later ben ik door NSGK ook nog uitgenodigd voor een fotoshoot in het kinderboekenmuseum. Dat vond ik echt superleuk!’

Hoe vond Maud je actie?

‘Ze was toen pas zeven jaar, maar volgens mij vond ze het wel leuk.’

Wat merk jij ervan dat je zusje een handicap heeft?

‘Niet zoveel. Ik ben eraan gewend, ik weet niet beter. We hebben gewoon een zussenband. Maud is ook niet zo heel erg gehandicapt hoor. Alles gaat bij haar wat langzamer, dat is alles. Verder is ze echt heel erg lief. Ze probeert altijd anderen te helpen.’

Sta jij anders in het leven doordat je zus een handicap heeft? 

‘Ja, dát denk ik wel. Ik moet Maud goed in de gaten houden. Trekt ze het nog, kan ze het allemaal bijbenen? Dat helpt mij om socialer te zijn. Ik ben van huis uit al gewend om rekening te houden met anderen.’

 

Tekst: Annet Reusink

Britt in 2011

Lees ook:

  • Verhaal 32

    Beleef en bewonder...BOR

    Bor zit in de laatste weken – misschien maanden – van zijn leven. Vorig jaar zette hij zijn euthanasieverklaring online. 'Nog een jaar', kondigde hij aan, 'dan stop ik met ademen'. Maar van doodgaan is het tot nu toe niet gekomen.

  • Verhaal 8

    Knapperds van de Dag

    Ons rubriekje op Facebook is populairder dan ooit. De likes en leuke reacties vliegen ons nog steeds om de oren. Toch is niet iedereen onverdeeld enthousiast.

  • Verhaal 44

    Samenwerken zonder drempels

    We zijn het er tegenwoordig allemaal over eens. Mensen met een handicap moeten gewoon buitenshuis kunnen werken. Maar hoe kom je in je rolstoel bij de printer op de tweede verdieping als er geen lift is? Bekijk het leuke filmpje.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.