Menu overslaan

‘Een potje hordelopen, daar begin ik niet aan. Maar er is zoveel wat ik wel kan en mijn handicap heeft me ook zoveel goeds gebracht. Power, kracht, doorzettingsvermogen. Als ik iets wil, ben ik grenzeloos.’ Niet voor niets is Lucille Werner (48) al tien jaar een zeer dierbare Famous Friend van NSGK. Met niet aflatende passie streeft ze hetzelfde doel na als wij: een wereld waarin kinderen met en zonder handicap met elkaar opgroeien. Want: samen is beter!

 

In februari start het derde seizoen van Caps Club. Deze spannende jeugdserie is een initiatief van de Lucille Werner Foundation en wordt mede mogelijk gemaakt door NSGK. In Caps club spelen ook kinderen met een handicap mee. En daar zit uiteraard een gedachte achter. Lucille: ‘Kinderen met handicap kunnen misschien sommige dingen niet, maar op andere vlakken zijn ze juist extra goed. Dat zie je terug in een tv-serie als Caps Club, maar ook in het echte leven. Bedrijven waar werknemers met en zonder handicap werken, zijn vaak heel succesvol. Als we onze talenten en onze skills op een creatieve manier met elkaar delen, worden we daar allemaal beter van. Het levert ons een completere, mooiere samenleving op.’

In 2014 is onderzoek gedaan naar het effect van Caps Club. Wat was de uitkomst?

‘Dat kinderen tijdens het volgen van de serie anders gingen kijken naar leeftijdgenoten met handicap. Beter gezegd: ze zagen de handicap helemaal niet meer en hadden alleen nog maar oog voor het verhaal. Uit eigen ervaring weet ik dat het inderdaad zo werkt. Mensen die mij kennen, zien niet meer dat ik anders loop. De focus ligt op wie ik ben. Het is dus heel belangrijk dat kinderen met en zonder handicap elkaar zoveel mogelijk tegenkomen. Op school, op televisie, in de speeltuin – overal. Daar ligt een taak voor de samenleving maar ook voor de ouders.’

Wat bedoel je daarmee?

‘Veel kinderen met een handicap willen best gewoon meedoen. Het zijn meestal hun ouders die ze weghouden uit de samenleving. Uit angst en misschien ook wel uit schuldgevoel beschermen ze hun kinderen tegen de grote, boze buitenwereld. Aan de ene kant snap ik dat wel. Als ouder wil je altijd het beste voor je kind. Het kan dus heel moeilijk zijn om te accepteren dat je zoon of dochter een handicap heeft. Loslaten is dan extra lastig. Begrijpelijk misschien, maar daar worden ze echt niet beter van. Als je je kind niet loslaat, leert het zich nooit redden. Ik zeg altijd tegen ouders: gun het je kind om een soort hardheid te ontwikkelen.’

Hardheid?

‘Ja, hardheid. Voor mij is vroeger ook nooit een uitzondering gemaakt. Mijn moeder kreeg in vijf jaar tijd vier kinderen. Denk je nu echt dat zij ooit een boek heeft gelezen over kinderen met een handicap? Niks hoor. Niemand die bij ons thuis dacht: wat een zielig kind, die Lucille. Ik moest gewoon meedraaien in het gezin. Daardoor kwam het ook niet in mijn eigen hoofd op dat ik vanwege mijn handicap misschien minder waard was. Hoe ik vandaag de dag in het leven sta, houdt rechtstreeks verband met de manier waarop mijn ouders me hebben grootgebracht. Daar ben ik ze enorm dankbaar voor.’  

Ik heb meer mijn best moeten doen om anderen te overtuigen van mijn kunnen. Over mensen met een handicap bestaan nog steeds veel vooroordelen

In 2014 heb jij een jongetje van 4 jaar geadopteerd. Ben je anders gaan denken over het loslaten van je kinderen sinds je zelf moeder bent?

‘Nee. Ik heb geleerd dat het leven sowieso hoogte- en dieptepunten kent. En ook dingen waar je gewoon doorheen moet. Daar kun je je kind niet voor behoeden. Dat geldt voor kinderen met en zonder handicap.’

Wat wil jij je zoon meegeven in het leven?

‘Ik wil hem zoveel mogelijk de ruimte geven om te worden wie hij is.’

Jij lijkt me nogal een stoer type. Wat als hij dat nu niet is?

‘Dan is dat ook prima. Kwetsbaar zijn mag ook. Ik heb geen oordeel. En trouwens, ik ben ook heus niet altijd stoer en sterk hoor. Ik kan enorm drammen. Maar niet over mijn handicap. Dat is voor mij nooit een excuus geweest om dingen wel of niet te doen of om zelfmedelijden te hebben.’

Ik las ergens dat je ooit heel gezellig met een jongen in de kroeg zat. Helaas haakte hij af zodra hij in de gaten kreeg dat je een handicap hebt. Is zoiets niet enorm pijnlijk?

‘Nee. Echt niet. Ik was niet gekwetst. Die dingen gebeuren. Weet je wat het is? Ik heb geleerd om te focussen op alles wat wél binnen mijn bereik ligt. Een potje hordelopen, daar begin ik niet aan. Maar er is zoveel wat ik wel kan en mijn handicap heeft me ook zoveel goeds gebracht. Power, kracht, doorzettingsvermogen. Als ik iets wil, ben ik grenzeloos. Dan is er niets wat mij tegenhoudt.’

Zou je kunnen zeggen dat je eigenlijk maar weinig nadelen hebt ondervonden van je handicap?

‘Ik heb niet het gevoel dat ik harder heb moeten vechten, als je dat bedoelt. Maar ik heb wel meer mijn best moeten doen om anderen te overtuigen van mijn kunnen. Over mensen met een handicap bestaan nog steeds heel veel vooroordelen.’

Zie je het als jouw missie om die vooroordelen weg te nemen?

‘Met de Lucille Werner Foundation probeer ik in elk geval de beeldvorming rondom mensen met een handicap positief te beïnvloeden. Daarbij maak ik zoveel mogelijk gebruik van kinderen en volwassenen die een voorbeeldfunctie vervullen; ik geloof heilig in rolmodellen. In een serie als Caps Club zien kinderen met hun eigen ogen dat leeftijdsgenoten met en zonder handicap het gewoon leuk hebben samen.’

Beter samen!

‘Zo is het. Niet voor niets hebben NSGK en de LW Foundation een mooie, duurzame relatie opgebouwd. We hebben hetzelfde doel voor ogen. Volgend jaar vieren we ons tienjarig jubileum. Weer feest!’

Voor wie het nog niet weet: waar bestaat de samenwerking tussen de LW Foundation en NSGK uit?

‘Met steun van NSGK heb ik afgelopen jaren heel veel mooie tv-programma’s gemaakt. Caps Club, de Mis(s) Verkiezing Nederland, de Cappies Award; het zijn allemaal programma’s waarin je onze gezamenlijke missie terugziet. Het mooie is dat NSGK na afloop van zo’n programma vaak het stokje overnam. Als een kind de Cappies Award had gewonnen, was hij of zij daarna een jaar lang kinderambassadeur van NSGK. Je zou kunnen zeggen dat NSGK en de LW Foundation natuurlijk samenwerken. Letterlijk en figuurlijk. Het is gewoon een heel goed huwelijk’.

Tekst: Annet Reusink 

Caps Club

Nieuwe serie CAPS CLUB

Vanaf februari kun je weer kijken naar Caps Club, de spannende jeugdserie waarin jonge acteurs met en zonder handicap de hoofdrol spelen. Voordat het derde seizoen begint, kun je tijdens twee marathon uitzendingen eerst nog even genieten van de vorige seizoenen. Op 6 en 7 februari is seizoen een te zien en op 13 en 14 februari seizoen twee. Op zondag 21 februari start om 18.00 uur het nieuwe seizoen bij de AVROTROS op NPO 3.
Wensote npttp,

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.