Menu overslaan
Al ruim 40 jaar organiseert SailWise uitdagende watersportvakanties voor mensen met een beperking

Picknicken op het water

 ‘Mijn leven lang heb ik me het moeilijke meisje met de beperking gevoeld. Bij SailWise was ik eindelijk de persoon die ik graag wil zijn. Zorgeloos, vrolijk, sociaal. Als het aan mij ligt, ga ik morgen wéér.’ Denise van Engelsdorp (15) vierde dit jaar vakantie met SailWise. Al ruim 40 jaar organiseert SailWise uitdagende watersportvakanties voor mensen met een beperking.

Bij Sailwise was ik eindelijk de persoon die ik graag wil zijn. Zorgeloos, vrolijk, sociaal.

‘Beren op de weg? Daar hebben ze bij SailWise nog nooit van gehoord. Dingen die normaal niet kunnen, doen ze daar gewoon. En iedereen doet mee.’ Denise is nog maar net terug van een midweek vakantie op het water met SailWise en komt superlatieven tekort om te beschrijven hoe heerlijk ze het heeft gehad. Nu was het ook wel de hoogste tijd voor een beetje geluk in haar leven. Denise heeft pittige jaren achter de rug. ‘Ik ben geboren met het syndroom van Marfan’, vertelt ze. ‘Dat is een aandoening van het bindweefsel. Als kind ben ik geopereerd aan een scoliose. Mijn gewrichten zijn nog steeds niet zo fantastisch; lang lopen en zitten is voor mij lastig. Verder heb ik een aneurysma. Je zou kunnen zeggen dat ik rondloop met een tikkende tijdbom in mijn lichaam.’

Dat klinkt behoorlijk eng…

‘Volgens mijn artsen is er geen reden tot zorg. Misschien moeten ze ooit ingrijpen, maar de kans bestaat ook dat een operatie niet nodig zal zijn. Toch ben ik nooit helemaal relaxed. Als ik poosje niet op controle geweest ben, ben ik best bang.’

Welke rol speelt jouw handicap verder in je leven?

‘Best een grote rol. Zeker vroeger. Ik was altijd anders dan de andere kinderen – en dat vonden ze maar wát interessant. Begrijp me goed: dat bedoel ik niet in de positieve zin van het woord. Kinderen kunnen hard zijn. Op de basisschool ben ik buitengesloten en gepest. Dat ging behoorlijk ver. Soms was het voor mij zelfs gevaarlijk om naar school te gaan.’ 

Gevaarlijk?

‘Tijdens een operatie hebben ze stalen pinnen in mijn rug gezet. In het begin was die plek heel kwetsbaar. De stukjes bot waren nog niet vastgegroeid en de schroeven konden losgaan. Het was van levensbelang dat ik niét zou vallen. En wat deden die kinderen op school? Juist ja. Pootje haken. Op dat moment heeft mijn moeder besloten om me thuis te houden.’ 

Maar daar lag toch ook een taak voor de school?!

‘Tja, daar zeiden ze dat ze alles hadden gedaan om me te helpen. Misschien is dat ook wel zo. Sommige kinderen zijn gewoon niet te sturen. Daarbij: zelf ben ik ook niet altijd de gemakkelijkste.’ 

Wat bedoel je?

‘Omdat ik mensen niet meer vertrouw, werp ik bij het minste of geringste een muur op. Dan wil ik niks meer met iemand te maken hebben en gedraag ik me soms als een bitch. Soms snappen mensen dat niet. Ze denken: wat heb ik in hemelsnaam misdaan? Met hulp van een psycholoog zie ik nu ook wel in dat het niet altijd andermans schuld is. Ik zit vooral mezelf in de weg; ik kan mijn ziekte niet zo goed accepteren. Daardoor voel ik me vaak onzeker en boos. Dan denk ik: waarom ik? Zoiets voelen kinderen. Als je jezelf niet accepteert, accepteren ze jou ook niet.’

Had je tijdens je vakantie met SailWise ook dat gevoel?

‘Totaal niet. Ik heb me geen seconde een lastig geval gevoeld. Ik kon daar echt iets betekenen voor anderen. En het mooie is: dat zágen ze ook. Ik kreeg heel veel complimenten van de vrijwilligers. Iedere dag zei er wel iemand: wat heerlijk dat je ons zo helpt. We zien hier niet zo vaak behulpzame pubers.’

Wat deden jullie zoal?

‘Je kunt beter vragen: wat deden we niet? Alles kon. En als het niet kon, dan zorgden de vrijwilligers gewoon dat het wél kon. Met bed en al meevaren in de boot? Geen probleem, dat regelden ze even. Zonder tillift kinderen uit de boot op het eiland helpen? Hoppa, de schouders eronder en klaar is Kees. Echt zo vet. Soms wist ik gewoon niet wat ik zag. Van nature ben ik iemand die altijd beren op de weg ziet. Nou, dat leer je daar wel af. Dingen waarvan je normaal denkt dat ze niet mogelijk zijn, doen ze daar gewoon.’

Trimaran

Zoals?

‘Op een gegeven moment zei iemand: laten we ‘ns iets gek doen! Laten we gezellig met z’n allen op het water picknicken! Dus maakten we twee vlonders aan elkaar vast en bevestigden aan weerszijden een motorboot. Alle kinderen werden op de vlonders gezet en ja hoor: even later zaten we midden op het water te eten. Zoiets verzonnen die vrijwilligers ter plekke. En een lol dat ze hadden! Soms leken het zelf net kinderen.’

Was het soms niet een beetje té spannend?

‘Absoluut niet. Alles gebeurde op een veilige manier. Bovendien kreeg iedereen steeds meer zelfvertrouwen. De eerste dag wilden alle rolstoelkinderen alleen maar met rolstoel en al op de boot. Dat was prima: niets moet. Maar de tweede dag gaven ze zélf aan dat ze nu graag zonder rolstoel wilden varen. Ook goed, natuurlijk. Met een tillift werden ze in speciale, zachte stoeltjes gehesen. En de derde dag durfden sommigen zelfs met reddingsvesten aan in het meer te zwemmen. Die gingen helemaal los. Ik vond dat zo fantastisch om te zien. Aan het eind van de week wilde niemand naar huis. Een jongen moest zelfs huilen.’

Wat betekende deze week voor jou persoonlijk?

‘De laatste tijd was ik best somber. Daar heb ik tijdens deze vakantie geen last van gehad. Ik heb weer wat meer zin in het leven. Ik vond het vooral zo fijn om iets te kunnen betekenen voor anderen. Misschien word ik over een poosje zelf wel vrijwilliger bij SailWise…’

DAG HANDICAP!

Wie vroeger een handicap had en van zeilen hield had pech. Aangepaste watersport bestond eenvoudigweg niet. Totdat 40 jaar geleden SailWise werd opgericht. SailWise organiseert uitdagende watersportvakanties voor mensen met een beperking. Menne Scherpenzeel, directeur: ‘Door de jaren heen zien we een ding telkens weer: mensen die bij ons vakantievieren, zijn verrast over hun eigen mogelijkheden. Iemand met een hoge dwarslaesie kan bij ons de boot zelfstandig besturen met z’n kin. Een van onze gasten verwoordde het eens heel mooi. Hij zei: “Als ik bij jullie ga zeilen, laat ik mijn handicap achter op het vaste land”.’ SailWise biedt gasten de kans om zo zelfstandig mogelijk vakantie te vieren. Al 40 jaar is het motto: we doen normaal wat normaal kan en speciaal wat speciaal moet. Menne: ‘We zijn wars van betutteling. Als het enigszins kan, helpen gasten gewoon mee met het koken van de dagelijkse pot. In de keuken zijn diverse hulpmiddelen aanwezig waardoor je bijvoorbeeld zelf je aardappels of komkommer kunt schillen. En natuurlijk is er begeleiding aan boord om het zeilen veilig te laten verlopen. Bij SailWise werken veel vrijwilligers. In de praktijk is er weinig onderscheid tussen vrijwilligers en gasten. Samen vormen ze gewoon een groep mensen die met z’n allen een fantastische vakantie beleven. Op het water en tijdens de kampvuren ontstaan vaak hechte vriendschappen.’ 

NSGK draagt al jaren met trots bij aan het mogelijk maken van de watersportvakanties van SailWise.

Tekst: Annet Reusink

Lees ook:

  • Verhaal 2

    Daan "Cappie" de Groot

    Kinderen met een handicap kunnen óók avonturen beleven. Kijk maar naar de spannende tv-serie Caps Club. Hoofdrolspeler Daan de Groot (nu 16 jaar) vertelt.

  • Verhaal 4

    Werken met een handicap

    Aranka van Lindert (22) is stagiair bij NSGK. Zij laat haar handicap niet in de weg staan van haar ambities en dromen. Met haar verhalen wil ze anderen inspireren.

  • Verhaal 5

    Zeg het met film

    Jelle (23) kan zeer moeilijk praten. Gelukkig kan Jelle dankzij het project ‘Cam On Wheels’ net als ieder ander zijn verhaal vertellen en draait hij volwaardig mee in de samenleving. ‘Mijn zelfvertrouwen is zo gegroeid.’

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij

Deze website maakt gebruik van cookies. Wilt u meer informatie over cookies en welke worden opgeslagen? Lees de cookieverklaring. Niet meer tonen.