Menu overslaan

‘Duco kon op geen enkele school terecht’

Duco

Diana de Rouwe heeft twee jaar lang gezocht naar een goede plek voor haar zoon Duco. Hij was nergens welkom, zelfs niet met een begeleider. Uiteindelijk heeft ze zelf een Samen naar School klas voor hem opgericht. ‘Het kost zo veel extra energie om taken die bij een school liggen, zelf op te pakken.’

Diana de Rouwe en Duco

‘Duco is vijf jaar. Hij heeft een zeldzame genetische afwijking: het KAT6A syndroom. Hierdoor heeft hij een ontwikkelingsachterstand, kan hij niet lopen en niet praten. Tot zijn vierde ging hij met veel plezier naar een specialistisch peuter dagcentrum in Utrecht. In datzelfde pand zit ook een regulier kinderdagverblijf, zodat de kinderen met én zonder beperking dagelijks met elkaar in aanraking komen. Duco vond het er heerlijk. Tijdens de gezamenlijke speelmomenten genoot hij van het spelen met zijn leeftijdsgenootjes uit de reguliere groep. Samen dansen, samen zingen en gewoon alleen al het kijken naar andere spelende kinderen is voor hem fijn. Hij heeft heel goed door wat er om hem heen gebeurt. Het contact met andere kinderen zonder handicap maakt hem alert, stimuleert hem en helpt hem bij zijn ontwikkeling.

Samen opgroeien

Toen Duco vier jaar werd moest hij, zoals ieder kind van die leeftijd, doorstromen naar een andere plek. Ik ging op zoek naar een basisschool met leeftijdgenootjes zonder handicap, omdat ik inclusie belangrijk vind. Want samen opgroeien en samen naar school gaan is niet alleen waardevol voor kinderen zoals Duco, maar juist voor álle leerlingen. Door van jongs af aan dingen samen te doen, ervaren ze dat er ook kinderen zijn die ‘anders’ zijn. Hierdoor zullen ze later iemand die ‘anders’ is veel sneller accepteren.

Nergens welkom

Aan het begin van mijn zoektocht kwam ik in contact met het expertisecentrum Samen naar School, een initiatief van stichting Het Gehandicapte Kind. Zij hebben me heel goed op weg geholpen. Ik wilde Duco graag naar een Samen naar School klas laten gaan en ik heb bijna alle basisscholen en alle scholenstichtingen aangeschreven. Maar helaas: in de hele provincie Utrecht bleek er geen enkele klas te zijn. Ook heb ik basisscholen, inclusief de school van onze dochter, gevraagd of Duco welkom was met een PGB’er. Die zou dan wekelijks één of twee keer een uurtje mee de klas ingaan. Maar overal kreeg ik hetzelfde antwoord: nee, dat kan niet. En waarom niet? Soms vanwege ruimtegebrek, maar vaak was het niet eens duidelijk waarom het niet kon. Op de mytylschool kon hij ook niet terecht omdat zijn ontwikkelingsniveau te laag was. In de zorggroep is de norm voor de ontwikkelingsleeftijd twaalf maanden en daar zit Duco onder. 

Boos en verdrietig

Het is best zwaar om een zorgintensief kind thuis te hebben zitten. Ik wil hem zo goed mogelijk helpen en wil dat hij zich optimaal kan ontwikkelen. Bij deze kinderen gaat dat niet vanzelf. Je verwacht expertise van scholen, dat zij er voor elk kind zijn en je kunnen helpen en ondersteunen bij de ontwikkeling. Het maakt me tegelijk boos en verdrietig dat wij als ouders hier zo hard aan moeten trekken en dan niet eens geholpen of goed geadviseerd worden. Het kost zo veel extra energie om taken die bij een school liggen, zelf op te pakken. Je moet het dan maar net treffen met PGB’ers die samen met jou bedenken hoe je een programma kunt opzetten voor je kind.

Eindelijk gelukt

Uiteindelijk heb ik zelf het initiatief genomen en heb ik zelf een Samen naar School klas opgericht. Begin dit jaar, vlak voor de coronacrisis, na een zoektocht van twee jaar is het eindelijk gelukt om een school te vinden die plek had voor onze klas. Ik heb twee reguliere basisscholen gevonden waar Duco en andere kinderen wél welkom zijn. Ze hebben een lokaal beschikbaar voor hem en nog vijf andere kinderen. Geweldig! De scholen zijn niet in onze eigen buurt, zoals we in eerste instantie graag zouden willen, maar in een dorp in de buurt van Utrecht.

Van elkaar leren

Op dit moment ben ik in gesprek met de school over de invulling en uitvoering van de Samen naar School klas, ook daar komt nog een heleboel bij kijken. En Duco? Die zit tot het helemaal rond is voorlopig nog twee dagen per week op een kinderdagcentrum in Soest. De overige drie dagen wordt hij thuis geholpen door twee PGB’ers. Ik hoop dat hij voor het einde van het jaar terecht kan op zijn nieuwe school. Zodat hij weer kan genieten én leren van zijn leeftijdsgenootjes zonder handicap, en andersom!’

  • 'Ik heb gejankt van geluk'

    Nilla heeft haar plek gevonden in de Samen naar School klas. Vader Mark: “Van een levenloos meisje aan een infuus zijn wij naar een dochter gegaan met wie het stapje voor stapje beter gaat. Ik heb gejankt van geluk.”

  • 'Michel wil erbij horen'

    Op het regulier onderwijs is hij niet welkom en het speciaal onderwijs bleek niet de juiste plek voor hem. Michel gaat nu niet naar school, tot groot verdriet van zijn moeder Sandra Guirguis.

  • Niet meer welkom

    Romy (9) ging de afgelopen zes jaar met veel plezier naar een reguliere school in de buurt. Ze kon goed meekomen en werd enorm getriggerd door de kinderen uit haar klas. Iedere dag leerde ze van hen. Sinds deze zomer is ze er niet meer welkom.

CBF Centraal Bureau Fondsenwerving ANBI Algemeen Nut Beogende Instelling VriendenLoterij